หนังสือทำบุญ ทำทำไม

หนังสือทำบุญ ทราบมาว่า มีผู้สงสัยเรื่องหนังสือทำบุญกันไม่น้อย สงสัยว่า ทำไมจึงมีคนหาหนังสือทำบุญไปทำบุญกันมาก นิยมกันทั่วไป คนรวยก็อยากพิมพ์หนังสือทำบุญ คนจนก็อยากพิมพ์หนังสือทำบุญ

ในโพสท์นี้จึงอยากฝากคำตอบไปยังผู้สงสัย จะเรียกว่าคำตอบสำหรับผู้สงสัยหนังสือทำบุญก็ไม่ถูกนัก เพราะหนังสือทำบุญ เพียงแต่คิดอนุมานด้วยตัวเองเท่านั้น ใช้ประสบการณ์ส่วนตัว ความรู้ส่วนตัวที่อ่านเจอจากพระไตรปิฎก และคำเทศน์ของครูบาอาจารย์ จึงไม่อาจเรียกได้ว่า คำตอบสำหรับผู้สงสัยหนังสือทำบุญ ทำหนังสือทำบุญทำไม คือ คำถาม ตามความเห็นของ หนังสือทำบุญ น่าจะเป็นดังนี้

• หนังสือทำบุญ เนื้อหามักเป็นเรื่องชวนทำบุญ ให้ความรู้ทางธรรม อ่านแล้วอยากทำบุญ อยากแนะนำให้คนอื่นทำบุญ อะไรเป็นบุญอยากทำไปเสียหมด
• ในชีวิตประจำวันเราเราไม่ค่อยคุยกัน ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการเบียดเสียดกันทำมาหากิน พอเพื่อนชวนพิมพ์หนังสือทำบุญแจกเท่านั้นแหละ ไม่รู้มิตรภาพมาจากไหน ไหลมาเทมา อนุโมทนาบุญกันไม่ทัน
• หนังสือทำบุญ เป็นวิธีเผยแพร่พุทธศาสนาทางอ้อม ชาวบ้านอย่างเราท่านจะเอาธรรมะที่ไหนมานึกคิดอย่างลึกซึ้ง เวลาเจอเพื่อนที่ก็คุยกันเรื่องอื่น การพิมพ์หนังสือทำบุญแจกถือว่า ใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ ช่วยพระสงฆ์เผยแพร่คำสอนที่ดีงาม ได้บุญเป็นกอบเป็นกำ

หนังสือทำบุญมีเหตุผลสามข้อข้างต้นนี้ สำหรับข้อสงสัยว่า ทำหนังสือทำบุญทำไม หวังว่า มิตรรักนักทำบุญหนังสือจะหายข้องใจ และตั้งอกตั้งใจพิมพ์หนังสือธรรมะแจกมากขึ้น มากขึ้นต่อไป

ทำบุญ ได้บุญตามเป้า

จงทรงพระกรุณาโปรดรับภัตตาหารของข้าพเจ้า เพื่อเจริญบุญกุศลและปีติปราโมทย์ในวันพรุ่งนี้แก่ข้าพเจ้าด้วยเถิด.

             พระผู้มีพระภาคทรงรับอัชเฌสนาโดย
ดุษณีภาพ และแล้วทรงชี้แจงให้เวรัญชพราหมณ์
เห็นแจ้ง สมาทาน อาจหาญ ร่าเริงด้วยธรรมีกถา
 แล้วทรงลุกจากที่ประทับเสด็จกลับ.หลังจากนั้น 
เวรัญชพราหมณ์สั่งให้ตกแต่งของเคี้ยวของฉัน
อันประณีตในนิเวศน์ของตนโดยผ่านราตรีนั้นแล้ว 
ให้เจ้าพนักงานไปกราบทูลภัตกาลแด่พระผู้มีพระ
ภาคว่า ถึงเวลาแล้ว ท่านพระโคดม ภัตตาหารเสร็จ
แล้ว.

             ขณะนั้นเป็นเวลาเช้า พระผู้มีพระภาคทรงอันตรวาสกแล้วถือบาตรจีวรเสด็จพระพุทธ*ดำเนินไป
สู่นิเวศน์ของเวรัญชพราหมณ์ ครั้นถึงแล้ว ประทับนั่งเหนือพระพุทธอาสน์ที่เขาจัดถวายพร้อมด้วยภิกษุ
สงฆ์ จึงเวรัญชพราหมณ์อังคาสภิกษุสงฆ์มีพระพุทธเจ้าเป็นประมุข ด้วยขาทนีย*โภชนียาหารอันประณีต
ด้วยมือของตนจนให้ห้ามภัตรแล้ว ได้ถวายไตรจีวรแด่พระผู้มีพระภาค ผู้เสวยเสร็จทรงนำพระหัตถ์ออก
จากบาตรแล้วให้ทรงครอง และถวายผ้าคู่ให้ภิกษุครอง รูปละสำรับ จึงพระองค์ทรงชี้แจงให้เวรัญช
พราหมณ์เห็นแจ้ง สมาทาน อาจหาญ ร่าเริงด้วยธรรมีกถาแล้วทรงลุกจากที่ประทับเสด็จกลับ 

ครั้นพระองค์ประทับอยู่ที่เมืองเวรัญชาตามพระพุทธาภิรมย์แล้ว เสด็จพระพุทธดำเนินไปยังเมืองท่าปยาคะ ไม่ทรงแวะเมืองโสเรยยะ เมืองสังกัสสะ เมืองกัณณกุชชะ ทรงข้ามแม่น้ำคงคาที่เมืองท่าปยาคะ เสด็จพระพุทธดำเนินถึงพระนครพาราณสี ครั้นพระองค์ประทับอยู่ที่พระนครพาราณสีตามพระพุทธาภิรมย์แล้ว เสด็จจาริกไปโดยมรรคาอันจะไปสู่พระนครเวสาลี เมื่อเสด็จจาริกไปโดยลำดับ ถึงพระนครเวสาลีนั้นแล้ว ทราบว่าพระองค์ประทับอยู่ที่กูฏาคารศาลา ป่ามหาวัน เขตพระนครเวสาลีนั้น.

ผู้ถวายหนังสือทำบุญคงสรุปได้ว่า

• เวลาทำบุญแต่ละครั้งมักเห็นเจ้าภาพ "ยุ่ง" เหมือนลิงโดนกะปิ ไม่มีเวลาเจริญบุญกุศล ปิติปราโมทย์ในระดับลึกก็เลยไม่อาจสัมผัสได้ ถ้าดูจากเรื่องข้างบน เจ้าภาพตั้งเป้าไว้เลยว่า เจริญบุญแล้ว ยังต้องได้ปิติปราโมทย์ด้วย